Όταν ήρθε η Κυριακή είχα μια τρομερή όρεξη να δω πως θα εφάρμοζα τις καινούργιες αναλαμπές στον Γολιαθάκο, αν και δεν ήταν σίγουρο οτι θα είχα πάλι αυτόν. Τελικά όντως μου τον είχαν δώσει ξανά και όταν πήγα να τον παραλάβω και είδα οτι ξεχείλιζε μέσα στο δωματιάκι του, μου ξανάρθε λίγο η χθεσινή φρίκη.. αυτή τη φορά όμως είχα πλάνο!
Πήγαμε στον στίβο, ετοιμαστήκαμε και ανέβηκα όλο αποφασιστικότητα και πυγμή (ή τουλάχιστον έτσι ήθελα να πιστεύω). Ξεκινήσαμε πάλι ωραία και καλά, στον τροχασμό αργήσαμε λίγο αλλά τα καταφέραμε καλύτερα και κρατούσαμε έναν καλό ρυθμό. Η πρόκληση της ημέρας ήταν το να δουλέψω καλύτερα με τα ηνία.
Δεν μπορώ να πω οτι το πέτυχα όπως θα ήθελα, πάλι παίρναμε τις στροφές μερικά μέτρα πιο μέσα απ' ότι θα έπρεπε και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κόβουμε δρόμο και να βρισκόμαστε πολύ κοντά στο μπροστινό άλογο. Για να μην προκαλέσουμε όμως κανένα ντόμινο απο κλωτσιές, του τραβούσα τα ηνία ώστε να κόψει ταχύτητα και κάποιες φορές σταμάταγε τελείως και δώσε φωνές η εκπαιδεύτρια και φτου και απ' την αρχή.
βολτάρουμε λίγο στο κέντρο σαν τουρίστες..
..παίρνουμε υπέροχα τις στροφές μας..
..και συνεχίζουμε να χαράζουμε δική μας πορεία..
..ενοχλούμε και λίγο αυτούς που προσπαθούν να κάνουν τον κύκλο τους
και βιντεάκι αποδεικτικό..
Ένα απο τα πράγματα που δεν κατάφερα ποτέ να φέρω εις πέρας με τη φρου-φρου ήταν το να κάνω κύκλο σε τροχάδην. Ο Γολιαθάκος όμως ήταν διατεθειμένος να το προσπαθήσει και έτσι κ έγινε. Στην αρχή μπλοκάραμε γιατί ενώ οι υπόλοιποι παίρνανε τη στροφή ανοιχτά, εμείς (επειδή τις στροφές τις βλέπουμε ευθείες) τις παίρναμε κλειστές και έτσι κολλάγαμε πίσω απο το μπροστινό άλογο και αναγκαστικά σταματάγαμε. Όταν όμως άρχισα να κρατάω πιο κοντά τα ηνία καταφέραμε, με λίγη αξιοπρέπεια, να φέρουμε μερικές μέχρι τέλους.
εδώ είμαστε στις πρώτες απόπειρες, με την εκπαιδεύτρια να μου εξηγεί τα λάθη μου..
και εδώ σε μία σχετικά επιτυχημένη απόπειρα (μου έσβησε λίγο στην πορεία..)
Το εδραίο απο την άλλη, συνέχισε να είναι το ίδιο τραγελαφικό με το Σάββατο αν και μου άρεσε το οτι ήταν μια παραπάνω πρόκληση και γενικά έχω την εντύπωση οτι αν καταφέρω να το διορθώσω πάνω σε αυτό το άλογο/κομπρεσέρ τότε στη φρου-φρου θα μου φαίνεται αστείο. Ακολουθούν τα ντοκουμέντα..
Το καλό ήταν οτι προς το τέλος του μαθήματος, ενώ κάθε φορά η εκπαιδεύτρια μου λέει να κάτσω εσωτερικά και να κόβω βόλτες για να κάνουν οι υπόλοιποι καλπασμό, την Κυριακή μου είπε να συνεχίσω να κάθομαι περιμετρικά του στίβου και να δουλέψω το τροχασμό και αυτοί που θα καλπάζουν θα έπρεπε να με προσπερνάνε (κινούμενο εμπόδιο δηλαδή..). Δεδομένου οτι ο Γολιάθ δεν είναι φαν του να με ακούει είπα να μείνω λίγο πιο μέσα στο στίβο και να κάνω τα δικά μου γιατί η ιδέα του να εμποδίζω τους άλλους με άγχωνε λίγο.
Κάναμε το τροτ μας ωραία και καλά και κάποια στιγμή η εκπαιδεύτρια λέει σε αυτούς που καλπάζουν να κάτσουν σε στάση ισορροπίας (την οποία εγώ την παλεύω ακόμα στο τροχάδην). Μετά απο λίγο τους λέει να βγουν απο αυτή τη στάση και λίγα δευτερόλεπτα μετά βλέπω ένα παιδάκι να πετάει μπροστά μου. Αυτό δεν άκουσε οτι έπρεπε να σταματήσουν τη στάση ισορροπίας και το άλογο είχε άλλα σχέδια και αποφάσισε να σταματήσει με αποτέλεσμα το κοριτσάκι να μπει σε λειτουργία πτήσης.
κάπου στη μέση του βίντεο φαίνεται η πτώση
Το κοριτσάκι σηκώθηκε μετά απο λίγο και αφού οργανώθηκε ανέβηκε πάλι να συνεχίσει. Στο μεταξύ η εκπαιδεύτρια της εξηγούσε τι στράβωσε και εκείνη τη στιγμή πετάγεται ένα αγοράκι και λέει "λόγω της αδράνειας έπεσε, το κάναμε στο σχολείο!". και σκέφτομαι.. όπα,δικός μου είναι αυτός! Όταν είχα μάθει πρώτη φορά τι είναι η αδράνεια είχα ενθουσιαστεί πάρα πολύ και κάθε φορά που γινόταν κάτι το οποίο οφειλόταν σε αυτήν, δεν έχανα ευκαιρία να το λέω.
Ενθουσιάστηκα λοιπόν με την παρατήρηση του μικρού αγοριού και του πρόσθεσα: "η φυγόκεντρος την έριξε" για να δω αν όντως τον ενδιέφερε ή απλά πέταξε την καινούργια λέξη στο λεξιλόγιό του. Και γυρνάει το μικρό και μου λέει "δεν ήταν η αδράνεια?" και του λέω "στις επόμενες τάξεις του σχολείου θα μάθεις οτι σε κυκλική κίνηση σώματος, η αδράνεια δημιουργεί μια δύναμη που λέγεται φυγόκεντρος και είναι αυτή η δύναμη που θέλει να πετάξει το σώμα έξω απο τον κύκλο που κάνει" και με μεγάλη χαρά έβλεπα το παιδάκι να με κοιτάει λες και του έλεγα οτι θα του αγοράσω ένα playstation 3 και να δείχνει οτι τα επεξεργάζεται όλα αυτά. Έχοντας μεταδώσει σοφία λοιπόν συνέχισα μερικούς γύρους τροχασμό λέγοντας στην προσωπική μου φυγόκεντρο να κάτσει εκεί που είναι αν θέλει να τα πάμε καλά..
οτι θα έκανε και μάθημα φυσικής εκτός από ιππασία το πιτσιρίκι, δεν νομίζω να το περίμενε όταν ξημέρωσε εκείνη η μέρα ^_^ χαχαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφή