Εντάξει, εντάξει.. θα το παραδεχτώ! Είμαι υπερβολική, καταστροφολόγα, drama-queen και οτι άλλο σε κλαψο..νιά υπάρχει! Πάντα υπάρχει η αισιόδοξη Μαρία που τσακώνεται με την απαισιόδοξη Μαρία και τις περισσότερες φορές κερδίζει η τελευταία. Θα το παρομοίαζα με την λατρεμένη σκηνή απ' το "Αυτοκράτορας έχει κέφια", στην οποία ο Κρονκ -ως πανίβλακας- αντί να κάνει αυτό που θα ήθελε, αφήνει τους "εαυτούς του" να λογομαχούν.
Το αεροπλάνο τελικά ήταν συγκλονιστικά συγκλονιστικό, τράβηξα και ένα εκατομμύριο φωτογραφίες που δείχνουν το ίδιο πράγμα.. σύννεφα.. και λίγες πεδιάδες. Η διαμονή στη Σαλόνικα ήταν πολύ glamourous.. σε ξενοδοχείο 1 αστέρα με έναν serial-killer στην ρεσεψιόν και ένας θεός ξέρει πόσα μικρόβια που κάνανε πάρτι στην κουβέρτα και άλλα πόσα στο μπάνιο (ουρολοίμωξη?..no, thanks!). Φύγαμε με το καλό την επόμενη μέρα στην αγαπητή Αθήνα και η χαρά ήταν διάχυτη. Το superbe με το αεροπλάνο ήταν οτι μέχρι να σου σερβίρουν τον καφέ είχες φτάσει στον προορισμό σου.. αυτό ήταν ανεκτίμητο. Πάλι κάμποσες εναέριες φωτό χωρίς λόγο.. έτσι για να γεμίζουμε την κάρτα. Παραθέτω μια άκρως καλλιτεχνική..
Στο θέμα μας τώρα.. την Πέμπτη λοιπόν βάλαμε την αναπλήρωση του μαθήματος της Κυριακής και παρόλο που δεν με ενθουσιάζει η ιδέα του απογεύματος, είχε ένα πάρα πάρα πολύ ωραίο ηλιοβασίλεμα που έδινε μια αίσθηση Λούκι Λούκ-καουμπόι μόνος-στη δύση του ηλίου κλπ. κλπ.
Η φρουφρούδα μου, που λέτε, είχε πολλά κεφάκια και φρόντισε να τα εκφράζει καθ' όλη τη διάρκεια του μαθήματος. Ανέβαζε συνέχεια ταχύτητα, χοροπήδαγε επιτόπου, δεν με άκουγε καθόλου και απο μια φάση και μετά ήταν αποφασισμένη να με πετάξει κάτω γιατί πολύ απλά, της χάλαγα το κέφι! Ειδικά όταν άρχισαν οι μαστιγιές έγινε της πόπης. Ως επι των πλείστων δίναμε μάχη υπεροχής, είδε και απόειδε όμως και είπε μερικούς γύρους να μου τους χαρίσει.
Τα ωραία της ημέρας ήταν οτι κατάφερα λίγο καλύτερα την στάση ισορροπίας και το κορυφαίο ήταν οτι έβγαλα για λίγο του αναβολείς (yaaaay!!!). Για την ακρίβεια, όταν άκουσα την εκπαιδεύτρια να λέει "βγάλτε αναβολείς" επέλεξα να κάνω τον Κινέζο.. λέω νταξ, πολλοί είμαστε, παίζει να μην με πάρει πρέφα! Τα κατάφερα για ένα γύρω αλλά μόλις πέρασα απο μπροστά της με έκραξε και σκέφτηκα να μην αρχίσω πάλι τις γκρίνιες.
Εκτός απο το οτι γενικά είχα την περιέργεια να το δοκιμάσω, ήταν η μέρα που η χαζοφοράδα ήταν παντελώς απρόβλεπτη! Άντε λέω, πάμε και ο,τι γίνει, έγινε. Τελικά η Φρου αποδείχτηκε πολύ κιουρία και με κουβάλησε με περισσή φροντίδα και προσοχή. Όταν ήρθε η ώρα να ξαναβάλουμε αναβολείς δεν μου έκανε καθόλου όρεξη.. ήταν πάρα πολύ ωραίο το συναίσθημα της "ανασφάλειας" του να κρέμονται τα πόδια, αναζωογονητικό θα έλεγα!
ισορροπία wiiiiieeee!!!
λίγο στάση ισορροπίας με ενδιάμεσο ανακουφιστικό..
..και άνευ αναβολέων :>
και το καουμπόικο/ρομαντικό ηλιοβασίλεμα..
Στο τέλος φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι καθιερωμένες αγαπίτσες με τα ακόμα πιο καθιερωμένα μπισκοτάκια μας..
μουσουδο-χούφτωμα
Υ.Γ.: η εκπαιδεύτρια μου είπε οτι μετά απο 1-2 μαθήματα αρχίζω απόπειρες για καλπασμό.. έρχονται μεγαλεία απελπισίας και απαισιοδοξίας!! Δεν βλέπω την ώρα.. :)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου