Ένα Φιλάκι για το Φρουφρουδάκι!

Αν εξαιρέσουμε τον αέρα που δεν έλεγε να ηρεμήσει, το Σ/Κ στον όμιλο είχε πολλή φάση. Κατ' αρχήν η φρου-φρου είχε πάει στο κομμωτήριο και είχε αποκτήσει μια ολοκαίνουργια κουπ! Τα μακρυά και γαργαλιστικά μουστακάκια της είχαν γίνει κοντά και πολύ τσιμπιτερά και τα μαλλάκια της ήταν φρεσκοκουρεμένα, αφράτα και περιποιημένα. Στις ομορφιές της δηλαδή! Αφού της έσκασα ένα Παφ! στο σβέρκο και της είπα " με γειες!" πήγαμε στον στίβο για το μάθημά μας.

Ξεκινήσαμε πάλι σε σλόου μόσιον, δεν μου έδινε πολλή σημασία, σταμάταγε συνέχεια.. μια απ' τα ίδια δηλαδή. Κάποια στιγμή όμως σκεπτόμενη οτι δεν μπορώ να κάνω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, μιας και το αποτέλεσμα δεν αλλάζει, κατέληξα στο να προσπαθήσω περισσότερο να την πιέζω σωστά και να μην φοβάμαι το ενδεχόμενο να μου φύγουν οι αναβολείς και να βρεθώ κάτω. Έδειχνε να έχει αποτέλεσμα, μιας και σταμάταγε λιγότερο απο πριν και όταν σταμάταγε έκανα και συστηματική χρήση του μαστιγίου (πιο μεγάλη συχνότητα απο απαλά τσαφ! για να την ενοχλήσω.. όχι πιο δυνατά!) αλλά η συνειδητοποίηση της ημέρας ήταν οτι στο εδραίο κάθομαι σαν κουμούτσα και οτι δεν χρησιμοποιώ αρκετά τα πόδια μου.

Άρχισα και εγώ λοιπόν να παίρνω μάτι τους άλλους στο πως έχουν τα πόδια τους και κατάλαβα οτι δεν πρέπει να σφίγγω και τις γάμπες μου γύρω της παρά μόνο τους προσαγωγούς. Με αυτόν τον τρόπο κρατιέμαι αρκετά σφιχτά πάνω της και οι γάμπες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να  ρίχνω τα απαραίτητα κλωτσίδια- πιέζματα. Στην αρχή ήμουν τελείως εκτός συγχρονισμού και δεν μπορούσα να κρατήσω την ισορροπία μου αλλά μετά απο λίγο άρχισα να μπαίνω στο νόημα.

Το χειρότερο πρόβλημα που έχω με τη φρου-φρου είναι οτι γενικά επηρεάζεται πάρα πολύ απο τα υπόλοιπα άλογα. Σε αυτό βέβαια φταίω εγώ που δεν την χειρίζομαι σωστά και της επιτρέπω να κάνει ο,τι γουστάρει.

> Στο τροτ δεν ξεκινάει αν δεν περάσει ένα άλογο σε τροτ απο μπροστά μας
> Όταν το μπροστινό άλογο σταματήσει θα σταματήσει και αυτή και δεν θα πάρει μπρος αν δεν ξεκινήσει και το άλλο
> Δεν ακούει καθόλου στις κατευθύνσεις που της δίνω, αν το μπροστινό άλογο κάνει οχτάρια θα κάνει και αυτή, όσο και αν της τραβάω αντίθετα τα ινία.

Σήμερα λοιπόν.. i snapped! Όσο αυτή δεν με υπολογίζει καθόλου και κάνει ο,τι θέλει, τόσο έχω την εκπαιδεύτρια να φωνάζει ξανά και ξανά οτι το άλογο με γράφει και οτι δεν κάνω τίποτα για να το αλλάξω. Όχι οτι λέει ψέμματα, καλά κάνει και φωνάζει.. απλά πρέπει να συνειδητοποιήσω οτι το σωστό είναι να αφήνω τα καλοπιάσματα και τις αγαπίτσες της φοραδίτσας για αργότερα, μιας και εκείνη τη στιγμή έχει εμένα πάνω στην πλάτη της και αν εγώ δεν της δίνω λόγο να με παίρνει στα σοβαρά τότε στην χειρότερη μπορεί να γίνει καμιά στραβή και να βγω με διάσειση απο το στίβο. Με αυτό κατά νου, έλαβα δράση και εγώ και το αποτέλεσμα ήταν.. ροντέο (yeeeehaaaw!!!).

A little less conversation, a little more action λοιπόν, και όσο περισσότερο χτυπιόταν η φρου-φρου, τόσο πιο πολύ την πίεζα να κάνει αυτό που της ζητάω μέχρι που σταμάτησε τις γκρίνιες και τελικά συνεργαστήκαμε. Απ' ότι φάνηκε, όλος αυτός ο σαματάς είχε αποτέλεσμα μιας και στο τέλος η εκπαιδεύτρια μας είπε οτι κάναμε πρόοδο αυτό το Σ/Κ και απ' όσο φαντάζομαι, αν όλα πάνε καλά, σύντομα αυτός ο σαματάς θα εξελιχθεί σε αρμονική επικοινωνία με τη φοραδίτσα μου.

Το καλύτερο κομμάτι του Σαββάτου όμως ήταν το οτι, όταν τελείωσε το μάθημα κάναμε πολλές αγαπίτσες με τη φρουφρούδα και για πρώτη φορά στο χρονικά της φίλησα την χνουδωτή μουσουδίτσα της! Γενικά με έτρωγε εξαρχής αλλά δεν το έκανα γιατί δεν ήξερα αν θα μου την έλεγαν οτι π.χ. είναι επικίνδυνο να πλησιάζω τόσο πολύ το πρόσωπό μου γιατί αν τιναχτεί απότομα θα με βγάλει νοκ αουτ κλπ. αλλά όταν με κοίταξε ανυπόμονα για την λιχουδίτσα της και είχε φέρει τη φάτσα της ακριβώς μπροστά μου.. ε, δεν άντεξα! Το συμπέρασμα είναι οτι τώρα πια είμαι όντως ερωτευμένη, βλέπω καρδούλες παντού και όλα τα συναφή.

Την επόμενη μέρα λοιπόν είπα στον ταλαίπωρο ρεπόρτερ Άλεξ να απαθανατίσει τις αγαπίτσες μας και σας τις παρουσιάζω! (Επειδή όμως είμαι ερωτοχτυπημένη πλέον και τα μυαλά μου είναι παντελώς πάνω απ' το κεφάλι μου, ξέχασα να ρυθμίσω την κάμερα σε HD και το βίντεο είναι λίγο μπλιαχ. Θα επανέλθω όμως δριμύτερη σε Full HD 1080p 5.1 DTS και οτι άλλο υπάρχει τελοσπάντων!)

Η πλάκα όμως ήτανε όταν ξεκίνησα στην αρχή του μαθήματος να της φτιάξω τη σέλα, τα ηνία και λοιπά, ξαφνικά συνειδητοποίησα οτι προσπαθεί να χώσει την κεφάλα της μέσα στις τσέπες της ζακέτας μου.. το σιχαματάκι είχε πιάσει τη μυρωδιά απο τα μπισκότα και με είχε ταράξει στο ρουθούνισμα! Όταν ξεκινάει έτσι η μέρα σου, τι άλλο θες?

*Το γελοίο κομμάτι του Σαββάτου, απο την άλλη, ήτανε το ότι το φρέσκο κουρεματάκι της, σε συνδυασμό με το δυνατό αέρα, της σήκωνε τα μαλλιά καρφί προς τα πάνω και ήταν σαν πανκ-ιό με μοϊκάνα. Στο παρακάτω βίντεο δίνεται ένα sneak peek στο χαζό της κούρεμα και στην κοροϊδία απο μέρους μου.