Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Εδώ ο κόσμος χάνεται και ΄γω.. Equipilates!

Τις τελευταίες μέρες έχω αρχίσει να δίνω λίγο παραπάνω σημασία στο γεγονός οτι απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έχω προβλήματα με τη μέση μου και στο πόσο μπορεί η ιππασία να το χειροτερέψει αυτό. Ήδη, την πρώτη φορά που δοκίμασα το sitting trot μου πήρε 3 μέρες να σταματήσω να κλαίγομαι σαν καμία αρθριτική βαβόγρια. Ψάχνοντας γρήγορες λύσεις για την επόμενη απόπειρα βρήκα μερικά tips στο ίντερνετ τα οποία επικεντρώνονταν στην ανάγκη του να έχω τη λεκάνη μου χαλαρή.  

Ένα tip που μου έκανε εντύπωση ήταν το να προσπαθήσω να μιμηθώ τον χορό της κοιλιάς κάνοντας το λεγόμενο " hoochie coochie dance " με τη λεκάνη μου. Απ΄τη θεωρία βέβαια μέχρι την πράξη υπάρχει το χάος.. και το χάος ήταν αυτό που ακολούθησε. Κάποια στιγμή όμως, παλεύοντας με την hoochie λεκάνη μου κατάφερα να νιώσω το πώς είναι η αίσθηση της χαλάρωσης που πρέπει να διατηρήσω και έτσι κάπως είχα την πρώτη μου στιγμή πνευματικής διαύγειας!

                                                            " HULA !!!!!!!!!! "


Η αναλαμπή αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα οτι, για να καταφέρω να κάθομαι σωστά και χαλαρά πάνω στο άλογο, θα πρέπει να εναρμονιστώ με την κίνησή του. Όταν πατάει το δεξί του πόδι, τότε και εγώ κάνω hoochie στην δεξία μεριά της λεκάνης μου. Όταν πατάει το αριστερό του πόδι, τότε και εγώ κάνω coochie στην αριστερή μεριά της λεκάνης μου. Το αντίστροφο οδηγεί στο γνωστό υπερθέαμα " το τίναγμα της τρελής " που απλά χοροπηδάω πάνω στο άλογο καλώντας σε βοήθεια..!

Όπως και να 'χει, το ερώτημα παραμένει : " πώς χαλαρώνουμε ουσιαστικά τη ριμάδα τη λεκάνη?! " και η απάντηση.. : " Equipilates!!! "

Equipilates λοιπόν, είναι το νέο trend στην ιππασία και απ' οτι έχω καταλάβει.. φοριέται πολύ! Όχι οτι η ιδέα των ασκήσεων γυμναστικής είναι καινούργια, αλλά φαντάζομαι οτι η σνομπαρία που ασχολείται με το άθλημα έχει ανάγκη απο κατιτίς.. tres chic! Επόμενος σταθμός, φουσκωτή μπάλα!! 

Έχουν περάσει 2 βδομάδες απο τότε που επένδυσα ένα ιλιγγιώδες ποσό σε μια μπάλα πιλάτες απο τα jumbo και την έχω απέναντι μου ξεφούσκωτη και ανταλλάσσουμε λοξές ματιές. Όσο είναι αυτή ξεφούσκωτη, τόσο εγώ έχω τη δικαιολογία για να μην ξεκινήσω τη γυμναστική ( κλασσική ρεμαλο-θεωρία του "κωλοβαράω" ). Στο μεταξύ όμως, για να το παίξω οτι ανυπομονώ ν' αρχίσω, ψάχνω στο amazon τα σχετικά βιβλία που σου δίνουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το συνοδευτικό πρόγραμμα ασκήσεων και νομίζω οτι κατέληξα σε κάποιο. Μέσα απο αυτήν την εναγωνιώδη αναζήτηση όμως προέκυψε ένα αναπάντεχο δίλημμα.. pilates ή yoga ( Γιάννης ή Γιαννάκης )? 

Προφανώς υπάρχει ένας " ψυχρός " πόλεμος ανάμεσα στα δύο αυτά είδη γυμναστικής με το κάθε ένα απο αυτά να υπόσχεται τρομερές αλλαγές και επιδόσεις! Επειδή όμως η γιόγκα είναι λίγο ξεπερασμένη και εμείς είμαστε πολύ trendy, θα δώσουμε μια ευκαιρία στην Equipilates εκδοχή και θα βάλουμε και το 166 στις ταχείες κλήσεις του κινητού γιατί επίσης είμαστε και πολύ safety conscious ( στα ελληνικά : " πιο αγύμναστοι και απο τον ζυμαρούλη της pillsbury " ).



1 σχόλιο: