16 μαθήματα έχουν περάσει και μυαλό δεν έχω βάλει.. συνεχίζω να μην μπορώ να κουμαντάρω τη φοραδίτσα μου, η οποία παρόλες τις ζαχαρίτσες και τα χαδάκια με έχει παντελώς γραμμένη. Διάβασα κάπου κάτι το οποίο μου φαίνεται αρκετά σωστό.. " If your horse says no, you either asked the wrong question or asked the question wrong ".
Τείνω να πιστεύω οτι δυστυχώς είναι το δεύτερο. Γενικά πρέπει να παίζει αυτή η θεωρία οτι αν δεν παίρνεις σοβαρά ο ίδιος τον εαυτό σου τότε μην περιμένεις να σε πάρει σοβαρά το άλογο!! Μάλλον θα μου πάρει αρκετό καιρό να το φτιάξω αυτό αλλά για την ώρα το σημαντικό είναι να φτιάξω λίγο τη θέση που κάθομαι. Οι κλασσικές ατάκες που ακούω συνέχεια - σε σημείο να νιώθω οτι ο εκπαιδευτής θα με πετάξει έξω απ' τον όμιλο - είναι : " μην κοιτάς κάτω, κοίτα ευθεία! ", " μην καμπουριάζεις ", " μην κοιτάς κάτω ", " πίεσε το άλογο ", " κοίτα ευθεία ".. και διάφορα άλλα παρεμφερή.
Αυτό όμως που τελικά έκρινε την σωματική μου ακεραιότητα ήταν το οτι δεν είχα σωστά τα πόδια μου, ούτε στο ύψος τον αναβολέων αλλά ούτε και στη φορά των δακτύλων. Το αποτέλεσμα είναι να με πονάει αρκετά το αριστερό γόνατο (προφανώς έχω την τάση να γέρνω προς τ' αριστερά.. pisa tower-mode ) και να αρχίσω να σκέφτομαι την αναπόφευχτη ανάγκη για ένα καλό ζέσταμα πριν απο κάθε μάθημα.
και έεεενα... και δύυυυυο...
Όπως και να 'χει, έχουμε συγκλονιστικές βελτιώσεις στο rising trot και πολύ σύντομα θα βγούμε απ΄τον συραγωγέα ( yeehaw!! ), αλλά αρκετή δουλειά ακόμα στο sitting trot. Εκεί που νόμιζα οτι ήμουν ταλέντο όταν κρατιόμουν απ' τη σέλα, ξαφνικά πήρα στα χέρια τα ινία και ανοίξανε οι πύλες τις κολάσεως! φεύγουν πόδια, φεύγουν χέρια.. της τρελής το πανηγύρι δηλαδή! Νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στην πρώτη μου πτώση απο την φοραδίτσα και μάλλον αυτή θα το χαρεί πολυ!.. Δεν ξέρει όμως οτι δεν θα με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα.. μουαχαχα!!!
μια απόδειξη του professional rising trot μου.. ( πλέον δεν κρατίεμαι απ΄τη σέλα σαν κοάλα, αλλά απο τα ινία.. ουάου.. )
Τείνω να πιστεύω οτι δυστυχώς είναι το δεύτερο. Γενικά πρέπει να παίζει αυτή η θεωρία οτι αν δεν παίρνεις σοβαρά ο ίδιος τον εαυτό σου τότε μην περιμένεις να σε πάρει σοβαρά το άλογο!! Μάλλον θα μου πάρει αρκετό καιρό να το φτιάξω αυτό αλλά για την ώρα το σημαντικό είναι να φτιάξω λίγο τη θέση που κάθομαι. Οι κλασσικές ατάκες που ακούω συνέχεια - σε σημείο να νιώθω οτι ο εκπαιδευτής θα με πετάξει έξω απ' τον όμιλο - είναι : " μην κοιτάς κάτω, κοίτα ευθεία! ", " μην καμπουριάζεις ", " μην κοιτάς κάτω ", " πίεσε το άλογο ", " κοίτα ευθεία ".. και διάφορα άλλα παρεμφερή.
Αυτό όμως που τελικά έκρινε την σωματική μου ακεραιότητα ήταν το οτι δεν είχα σωστά τα πόδια μου, ούτε στο ύψος τον αναβολέων αλλά ούτε και στη φορά των δακτύλων. Το αποτέλεσμα είναι να με πονάει αρκετά το αριστερό γόνατο (προφανώς έχω την τάση να γέρνω προς τ' αριστερά.. pisa tower-mode ) και να αρχίσω να σκέφτομαι την αναπόφευχτη ανάγκη για ένα καλό ζέσταμα πριν απο κάθε μάθημα.
και έεεενα... και δύυυυυο...
Όπως και να 'χει, έχουμε συγκλονιστικές βελτιώσεις στο rising trot και πολύ σύντομα θα βγούμε απ΄τον συραγωγέα ( yeehaw!! ), αλλά αρκετή δουλειά ακόμα στο sitting trot. Εκεί που νόμιζα οτι ήμουν ταλέντο όταν κρατιόμουν απ' τη σέλα, ξαφνικά πήρα στα χέρια τα ινία και ανοίξανε οι πύλες τις κολάσεως! φεύγουν πόδια, φεύγουν χέρια.. της τρελής το πανηγύρι δηλαδή! Νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στην πρώτη μου πτώση απο την φοραδίτσα και μάλλον αυτή θα το χαρεί πολυ!.. Δεν ξέρει όμως οτι δεν θα με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα.. μουαχαχα!!!
μια απόδειξη του professional rising trot μου.. ( πλέον δεν κρατίεμαι απ΄τη σέλα σαν κοάλα, αλλά απο τα ινία.. ουάου.. )
Εσύ τουλάχιστον κρατιόσουν από τη σέλα...σίγουρα στη θέση σου θα είχα αγκαλιάσει το άλογο από φόβο και δισταγμό :D
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχα.. το θέμα είναι οτι μόνο η σέλα μπορεί να σε κρατήσει επάνω..αν το πάρεις αγκαλιά έχεις σκάσει κάτω σε χρόνο dt!! θα σκύψει την κεφάλα του και θα φύγεις μπροστά :P
Διαγραφή