Όσο περισσότερο έβλεπα το βιντεάκι της πτώσης μου, τόσο περισσότερο ήθελα να μου δώσουν πάλι το ίδιο άλογο για το βασικό λόγο οτι δεν ήθελα να την δω απο φόβο. Μπορεί να ήταν η πρώτη μου τούμπα, αλλά σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία..
Έτσι και έγινε λοιπόν! Με την τρελο-hyper φοράδα ήμουν και το προηγούμενο Σάββατο και ανυπομονούσα να δω πως θα εξελιχθεί αυτή τη φορά ο καλπασμός και τι έμαθα απο την πτώση μου τελοσπάντων!
Στην αρχή ξεκινήσαμε με τα γνωστά, ο αριστερόστροφος τροχασμός ήταν δολοφονικός μιας και πάλι τα πόδια δεν είχαν συνέλθει απο τις προηγούμενες προσπάθειες αλλά το παλέψαμε! Κλασσική η πρόκληση να κάνω ένα γύρο σωστό σε στάση ισορροπίας, μιας και όπως φαίνεται δεν δουλεύω όπως πρέπει με τα γόνατά μου.. αλλά πού θα μου πάει και αυτό..
Και ερχόμαστε στον καλπασμό..
Ήταν φο-βε-ρός! Τα πήγαμε πάρα πολύ καλά και παρόλο που ένιωσα τα κρύα χέρια της κυρα-βαρύτητας να με τραβάνε μανιωδώς.. εγώ αντιστάθηκα ηρωικά και βγήκα απο το στίβο νικήτρια!(ή αλλιώς, δεν έκανα το άλμα της αυτοκτονίας..).
Κάναμε 2-3 γύρους συνεχόμενους με καθόλου ή στιγμιαίες παύσεις και μπορώ να πω οτι το καταευχαριστήθηκα. Οι μαστιγιές βέβαια πέφτανε βροχή (για τα δικά μου δεδομένα της μαστιγιο-αποχής), μιας και όταν την πίεζα μόνο με τα πόδια, έχανα την ευθυγράμμισή μου. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να βελτιώσω προσεχώς, γιατί και το άλογο δεν φταίει τίποτα αν εγώ δεν μπορώ να κρατηθώ στη σέλα όπως πρέπει.
Όταν αλλάξαμε ίππευση, έχασα λίγο τον μπούσουλα και μαζί με την γενικότερη κούραση της όλης προσπάθειας, ήταν λιγότερο θετικά τα αποτελέσματα. Αλλαααά.. το όλο κατόρθωμα ήταν αρκετό για να μην αρχίσω τη μιζέρια και την κλάψα!
Πάρα πολλή ωραία μέρα εν ολίγοις, με τα πόδια μου να διαφωνούν κατηγορηματικά, αλλά δεδομένου οτι την επόμενη μέρα θα ήταν η Κυριακή του Πάσχα και το μάθημα δεν θα γινότανε, είχαν αρκετές μέρες αράγματος και τεμπελίασης για να επανέλθουν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου